Moeder over drank

Wie met Pieter Busschaert in gesprek gaat, merkt al snel dat hij zelden begint bij theorie. Hij begint bij mensen. Bij hun vragen. Hun aarzeling. Hun verlangen om goed te doen in complexe situaties. Als diaken in het decanaat Kortrijk en docent Rooms-katholieke godsdienst aan HOWEST beweegt hij zich dagelijks tussen geloof, onderwijs en het concrete leven. Daarnaast is hij begeleider en inspecteur r.-k. godsdienst bij EVARA (het vroegere Broeders van Liefde), waar hij scholen en leraren ondersteunt in hun zoektocht naar identiteit en richting. Wat hem drijft, is de overtuiging dat zingeving geen randverschijnsel is, maar de stille onderstroom van elk pedagogisch en professioneel handelen. Onderwijs is voor hem meer dan kennisoverdracht. Het is een oefenplaats in menselijkheid. Een plek waar jonge mensen en professionals leren omgaan met verantwoordelijkheid, kwetsbaarheid en hoop. In zijn werk verbindt hij de christelijke traditie met hedendaagse vragen. Niet als een vaststaand pakket antwoorden, maar als een levende bron die telkens opnieuw vertaald mag worden naar de leefwereld van vandaag. Thema’s als presentie, narrativiteit, ethiek en grondhoudingen vormen daarbij de rode draad. Zijn boeken en lezingen zijn geen theoretische betogen op afstand, maar uitnodigingen tot reflectie en praktijk. Ze willen ondersteunen, verdiepen en moed geven aan wie in onderwijs of zorg elke dag opnieuw het verschil probeert te maken. En wie hem online volgde, weet dat hij ook daar niet begon bij theorie, maar bij het leven zelf. Het idee kwam niet van hemzelf, maar van zijn studenten. Zij daagden hem uit om ook op TikTok theologie te brengen. Een jaar lang ging hij daarop in, en zo ontstond – met een knipoog – zijn geuzennaam: TikTok-theoloog. Wat aanvankelijk wat speels begon, groeide uit tot een doordacht experiment in digitale verkondiging. In korte video’s vertaalde hij theologische inzichten naar hapklare, maar nooit oppervlakkige reflecties. Geen goedkope soundbites, wel toegankelijke verdieping. Na dat jaar bleef vooral de overtuiging dat theologie zich niet opsluit in aula of kerkruimte. Waar jonge mensen zijn, daar mag ook het gesprek over zin, twijfel en hoop klinken. Ook – en misschien juist – in de snelle wereld van sociale media dat kan gezien worden als een teken van deze tijd.