De Bibliothecaresse en haar Poes

Zelfs een eeuwenoude bloedvloek moet eerst zijn voeten vegen. Clara is bibliothecaresse op het veen. Ze lijmt boeken, rekent alle schade uit in stuivers en duiten en houdt van een gebouw waar zelden iemand komt. Dan trapt Lucian Cross de deur in. Heer van de vallei, drager van een eeuwenoude bloedvloek, en vastbesloten om het register waarin die vloek staat te verbranden. Hij komt niet ver. De poes bijt hem, het boekenrek valt op hem en Clara zet het allemaal op haar leitje. Want de bibliotheek is geen gewoon gebouw. Ze heeft driehonderd jaar lang goedkope liefdesromannetjes gelezen, en wat er ook binnenkomt, een vloek, een huurmoordenaar of een strenge vorst, ze maakt er een hoofdstuk van. Eén bank voor het vuur. Eén droge kamer. Eén bed. En dan is er de verteller. Hij wilde een tragedie schrijven, vol dood, verderf en onvermijdelijke ondergang. Hij krijgt een liefdesroman, en hij moet hem opschrijven. De Bibliothecaresse en haar Poes is een satirische gotische romance met droge humor, een poes die geen genade kent en seks die gewoon op de bladzijde staat.