De Vondeling

Gent, winter 1812. In de portiek van het Hospice vindt de nachtwaker een mandje. Daarin ligt een jongen. Klein. Rood. Levend. Tussen de doeken valt een speelkaart. Gescheurd. De helft van een koeken aas. Op de achterkant één woord: Joseph. De nachtwaker kent het gebruik. Een hele kaart betekende: ik kom niet terug. Een kaart in tweeën gescheurd betekende: ik bewaar de andere helft. Ik kom mijn kind halen. Nog niet. Maar ooit. Ergens in Gent loopt een vrouw door de nacht met die andere helft in haar vuist. Haar vingers trillen. Niet van de kou. Niemand komt. Drie jaar later rijdt een kar uit Zingem de binnenplaats op. Een vrouw neemt hem bij de arm: “Komt, manneke. We gaan naar huis.” Het is niet zijn moeder. Maar het is het dichtste dat hij ooit zal komen. Aan de Schelde leert Joseph de taal van de wilg. Hij wordt wannenlapper. Hij vecht in 1830 voor een land dat nog niet bestaat. Hij trouwt, rouwt, verliest kinderen en houdt de levenden vast. Hij wordt Gallant. En altijd, in een laatje, die halve kaart. De Vondeling is het eerste boek van de trilogie De Halve Kaart. Een historische roman, gebaseerd op de familiegeschiedenis van de Gallants. Van de mist tot het brood in Marke.