De schaduw die leefde van haar licht

Elize leeft nog steeds teruggetrokken aan de kust, tot Max haar wereld binnenstormt. Zij ziet hem als een reddingsboei. Hij lijkt alles wat ze ooit verlangde: warm, gul, beschermend. Langzaam verandert zijn liefde in controle, zijn aandacht in een val. Wanneer de eerste barsten verschijnen, beseft Elize dat ze opnieuw tegenover een monster staat. Niet het beest uit haar verleden, maar een nieuw gevaar: narcisme. Om zichzelf en haar kinderen te redden, moet ze door de donkerste nacht van haar ziel. Elize weigert te breken.