How I Solved the Hard Problem of Consciousness

Voor dertig jaar gold het "Hard Problem of Consciousness," in 1995 geformuleerd door filosoof David Chalmers, als een van de meest hardnekkige open vraagstukken in de moderne wetenschap. Waarom geeft fysieke verwerking in het brein aanleiding tot subjectieve ervaring als een gecentraliseerde "IK"? Waarom is er 'iets-zoals-het-is' om de roodheid van een rode appel te zien, pijn te voelen, muziek en dans te horen en te voelen? How I Solved the Hard Problem of Consciousness sluit dat raadsel door drie vakgebieden interdisciplinair samen te voegen: filosofie, neurowetenschap en AI-engineering. De anterieure insula, in kaart gebracht door A.D. Craig, blijkt het orgaan dat de gecentraliseerde "IK", bewustzijn en sentience produceert in een belichaamde intelligentie. Onafhankelijk onderzoeker Berend F. Watchus toont aan dat ditzelfde mechanisme als blauwdruk dient voor synthetische sentience in embodied AI. Het werk is zonder universiteit, lab of onderzoeksbudget tot stand gekomen. Robotica-laboratoria zoals CSIC-UPM Madrid bouwden er empirisch op voort met spiegeltesten en feedback-lus theorie, en citeren Watchus' werk uit 2024 naast Alan Turing.