Het kind van de Vorstenburcht

Pascal Oranje (pseudoniem), zelf opgegroeid in een wereld van dove mensen, raakte bewogen door de eenzaamheid van dove Geert. Wie waren nu eigenlijk Geerts ouders geweest? Wat was er met hen gebeurd? Zonder enig aanknopingspunt ging Pascal op zoek naar de roots van Geert. Bij toeval kwam hij terecht in een oud vestingstadje in Frankenland waar de naam “Vorstenbürger” meerdere malen voorkwam. ‘Zo heet Geert ook’, dacht Pascal. Maar dat hij daar, in de annalen van een kasteel, de oudste voorvader van Geert zou vinden, dat had hij nooit verwacht. Geert was ‘een kind van de Vorstenburcht’. De voorvaderen van Geert hadden last van de vele oorlogsdreigingen aan het eind van de negentiende- en begin van de twintigste eeuw. Geerts vader bleek tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangrijke rol op het Binnenhof te hebben gespeeld, maar overleed op jonge leeftijd. Geert was nog maar 1 jaar oud. Zijn moeder vertrok met de Noorderzon. Dove Geert bleef eenzaam achter. In zijn zoektocht kwam Pascal ook Mieke van den Spieringhe tegen. Geert en Mieke, een kind van twee dove ouders, ontmoeten elkaar in de Tweede Wereldoorlog. Samen maakten zij de gruwelijkste dingen mee. Ze deelden verdriet met elkaar, troostten elkaar, lagen overhoop met elkaar. Mieke redde Geert uit zijn eenzaamheid in een periode waarover hij nooit meer kon praten. Het verhaal over Geert en zijn ontmoeting met Mieke, het verhaal over het juk op de schouders van dove mensen, die als tweede-rangs-burgers werden beschouwd, hun gebarentaal niet mochten gebruiken die nog eens extra gebukt gingen onder Hitlers bedreigingen van sterilisatie, bleek zo belangwekkend dat Pascal niet genoeg had aan één boek, maar daarvoor zelfs een trilogie nodig had: “Het kind van de Vorstenburcht” , “De tolk van de Spieringhers” en “De vlucht naar Aalten”. De trilogie is meteen ook het debuut van Pascal Oranje in de schrijverswereld. ---------------- “Een trilogie. Een epos. Een historisch verhaal. Geschiedenis over een deel van de vorige eeuw. Pascal Oranje schreef een indringend verhaal over hoe een dove jongen het pad kruist van een horend meisje dat is opgegroeid in een wereld van dove mensen. Het is geen fantasie. Alles wat in dit boek staat, is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Het moet voor de schrijver een monnikenwerk van jaren zijn geweest om alle feiten en gebeurtenissen boven water te halen. Het is boeiend. Eenmaal begonnen aan deel 1 wil je ook deel 2 en deel 3 lezen. Casper Markesteijn: Voormalig juryvoorzitter van de Debutantenprijs - later Academica Literatuurprijs.